“Kabalo” en traduko de la hebria signifas “ricevado”, tio estas akiro de speciala scio, kiu disponeblas por ĉiu homo. Iam tiu scienco vere estis kaŝa. Ĝi ĝermis sur teritorio de Mezopotamio antaŭ ĉirkaŭ kvar mil jaroj dum la Babilona periodo. Fondinto de kabalo, loĝinto de la antikva urbo Ur la Ĥaldea, Abraham, eltrovis eblecon koncepti tiun parton de la universo, kiu estas neperceptebla por homo pere de kvin naturaj organoj de senso. Li scipovis ekposedi la sciencon kaj, kuniginte grupon de adeptoj, redonis al la lernintoj sian metodon de koncepti la kovritan de ni parton de la universo. Ekde la tiu tempo la kaŝa scio pasas de generacio al generacio per tre malgranda, malvasta kvanto de adeptoj.
Ĝi estis redonata vere de buŝo al oreloj, de instruisto al lernanto. Dum ĉiuj tempoj, ĝis nia jarcento, ekzistis tre malvasta rondo de kabalistoj. Nun kabalo, male, pli kaj pli disvastiĝas, ĉar homaro ekhavas deziron koni pri kabalo, ellerni ĝin, apliki tiun scion, ĉar ĝi povas esti tre utila por ni, precipe nun, kiam la mondo estas proksime de ĉiea krizo.
Komenti