Medito kaj similaj teknikoj trudas al homo difinitan manieron, stilon, taktikon de pensado kaj koncentrado. Kaj per tio ili limigas lin pri serĉo de io nova. Homo devas koncentriĝi pri io difinita, tre limigita kaj malkonektiĝi de la mondo. Tio estas tute male al kabalo. Laŭ kabalo homo devas esti kunligita kun ĉi tiu mondo, — labori, havi familion, vivi per socia vivo.
Limigante la penson de lernantoj, devigante ilin koncentriĝi pri difinitaj spekulativaj bildoj, aŭtoroj de meditaj teknikoj senigas la lernantojn de ebleco eliĝi el kadro de kutima pensado. Meditante, homo riskas perdi eblecon reveni al kutima, natura pensado. La medito mortigas en homo eblecon eliri en sentojn de la Supera mondo, eksenti Kreinton.
Kabalo diras, ke nur la tuta libero de ena serĉado de homo estas kondiĉo de ligiĝo kun tio, kio estas ekster la modo. La Supera mondo troviĝas ekster nia naturo, ekster la cerbo. Kaj meditaj ekzercoj limigas homon per laboro nur de la sola cerbo. Kaj tio limigas eblecon de eliĝo en la Superan mondon. Por la eliĝo ne necesas specialaj pensoj. Ili venos mem kaj nur laŭ mezuro de propra plibonigo, de bonigo de propra egoo.
Komenti