Ekde frua infaneco ni scias, kio estas libro. La unuajn fabelojn, kiujn legis al ni avino pri la bona Pinokjo kaj la malbona Neĝa Reĝino, ni formanĝis kun dolĉa kaĉo. En lernejo oni instruis al ni legi, enplantante en nin, ke libroj alportas la saĝan, la bonan, la eternan. Pri ekzisto de libroj ne tre bonaj kaj ne tre saĝaj ni eksciis iom poste…

Hodiaŭ la homaro malkovras por si specialajn librojn, similajn al neniuj aliaj.

Ili estas kabalaj libroj.

Ankoraŭ ne ĉiuj legis ilin, sed ĉiuj aŭdis, ke en ili troviĝas iu sekreto. Prave. Sed pri la ĉio – iom post iom.

(more…)

Do, ni senkonscie kaj aŭtomate troviĝas en konstanta kurĉaso por lumo de Kreinto. Kaj ni estas sklavoj de tiu natura strebo. Sed homo devas kredi, ke la kaŝo de Kreinto, la sento de senelireco pro manko de ĝuo, estas intence kreata de Kreinto por profitigi homon, ĉar se lumo de Kreinto plenigos egoismon, tiam homo ne havos liberon de volo por agi memstare, ĉar li iĝos sklavo de la ĝuo kiu plenigas lin…”

Miĥael Lajtman, fragmento el la libro “Konceptado de superaj mondoj”

Ni observu la plej konatajn stereotipojn, kiuj malpermesas al homoj proksimiĝi al la scienco kabalo.

Hodiaŭ milionoj da homoj komencas senti bezonon pri kabalo, kaj haltigi tiun procezon ne eblas. Strebo al Kreinto troviĝas en la naturo de kreaĵo, kaj nuntempe tio komencas aperi en videbla formo. Ĉion difinas nur deziro. Se homo deziras, sekve, li jam maturiĝis por tio, kaj al li efikas neniu malpermeso.

Ĝenerale, en kabalo la nocio «malpermesite» signifas «ne eblas». Tial la malpermeso pri studado de kabalo reale aspektas tiel: «Ne povas okupiĝi pri kabalo pro manko de deziro».

Ĝi estis redonata vere de buŝo al oreloj, de instruisto al lernanto. Dum ĉiuj tempoj, ĝis nia jarcento, ekzistis tre malvasta rondo de kabalistoj. Nun kabalo, male, pli kaj pli disvastiĝas, ĉar homaro ekhavas deziron koni pri kabalo, ellerni ĝin, apliki tiun scion, ĉar ĝi povas esti tre utila por ni, precipe nun, kiam la mondo estas proksime de ĉiea krizo.

Homo perceptas la ĉirkaŭon prilaborante la informon, kiu venas en la cerbon fare de kvin organoj de senso, kaj uzante teknikaĵojn, kiuj plivastigas la diapazonon de la kapabloj de tiuj organoj. Por esplori nian mondon, kiu ne malkovriĝas por ni per tradicia maniero, necesas evoluigi en ni la sesan organon de senso.

Fare de tiu kroma sentilo homo komencas percepti kaŝan parton de la universo kaj do, esploras ĝin helpe de la samaj leĝoj kaj reguloj, kiaj estas uzataj de ĉiu akademia scienco. Por ke la rezulto estu kiom eble pli kredinda, kabalistoj uzas pluroblan ripetecon de eksperimentoj kaj metodon de transdono de scio de unu esploranto al tiu alia. La sola afero kiu diferencigas scienciston-kabaliston de reprezentantoj de aliaj sferoj de scienco estas ke antaŭ ol okupiĝi pri esploroj li devas evoluigi en si la sesan organon de senso.

Kabalo promesas al homo neniajn allogajn perspektivojn en lia aŭ ŝia ĉiutaga egoisma ekzistado, kie li aŭ ŝi deziras sukcese dungiĝi, akirinte bonan postenon, “ĉe trogo”, plej profite edziĝi aŭ edziniĝi, plej rapide riĉiĝi, ekregi. Ankaŭ bonan sanon ĝi ne garantias. Unuvorte, rezulte de viaj okupoj pri kabalo, egoisman pleniĝon vi ne akiros.

Oni devas klare kompreni, ke mirakloj en la mondo ne ekzistas. Kabalo atendas, kiam la homaro komprenos, ke ĝi havas neniajn enajn rimedojn por mirakle fari por si ion nekredeblan, magian.

Se, studante kabalon, vi vere ekvolos kompreni la sencon de la vivo, ekvidi, kiel agi korekte, tiam vi akiros eternecon, perfektecon. Vi havos ĉion tion, sed nur se vi ne demandas: “Kiel mi povus pli multe ekhavi, deŝiri de ĉi tiu mondo?”, sed komencas pensi en pli alta nivelo: “Kion mi povas al ĝi doni?”. La homaro atingos tiun tian staton, kvankam tio ŝajnas nun tre fantazia kaj neefektivigebla, kaj nome egoismo alkondukos nin al ĝi.

Neniu kabalisto povas antaŭkalkuli la vojon, laŭ kiu iros evoluo de la homaro, ĉar tio estas difinata per ĝia libero de volo. Kabalistoj parolas pri variantoj de evoluo, kiuj povas aperi rezulte de unu aŭ alia efiko de homo al la naturo. Tamen elekto de la vojo mem estas nekonata, kaj prognozi ĝin neeblas, ĝi dependas sole de nia libera elekto.

Kabalo estas konceptado de Kreinto fare de ĉiu homo persone.

Tial, se al vi oni volas vendi kameojn, specialajn amuletojn, tio povas servi nur por pliriĉiĝo de la vendisto. Kompreneble, se vi, kvazaŭ indiano, kredas je forto de la amuleto, do tio povas helpi al vi, sed nur psikologie. En kabalo, kiel en ajna akademia sistemo de scio, ekzistas nenia mistiko. Kabalo estas scienco. Tio estas naturscienco, kiu esploras la tutan universon, sed ne sole nian mondon, kiel aliaj sciencoj.

Progresado eblas nur per la deziro korekti siajn intencojn, sed ne plibonigi mekanikajn agojn.

Difinon de kabalo ni trovas en la artikolo de la senduba aŭtoritato pri kabalo, Baal haSulam, “La esenco de la scienco kabalo”. Li skribas: “La scienco kabalo estas kaŭz-konsekvenca ordo de malsupreniro de Superaj fortoj, subordiĝantaj konstantajn kaj absolutajn leĝojn, ligataj inter si kaj direktitaj al malkovro de Supera estranta forto (Kreinto) al homo en ĉi tiu mondo”. (more…)